Συμφωνία για την ανακαίνιση των γραφείων του ΕΒΕΛ

Οι πρώτες συνεδριάσεις του ΕΒΕΛ γίνονταν στην αίθουσα βιβλιοθήκης της ιστορικής Λέσχης ΕΝΩΣΙΣ- ΙΣΟΤΗΣ και ενίοτε στην αίθουσα υποδοχής της Εταιρεί ας ΚΕΟ στην οδό Κουμανδαρίας.

Από το 1967 έδρα του ΕΒΕΛ αποτέλεσε η οικία του Παύλου Παυλίδη στη γωνία Θέμιδος και Ιφιγενείας (απέναντι από το παλαιό Ταχυδρομείο)

Το 1972 το Επιμελητήριο απέκτησε το δικό του οίκημα στον 3ον όροφο του Μέγαρου Βερεγγάρια (Κολακίδη) και συνέχισε να στεγάζεται μέχρι το 2004 όταν πια το όνειρο για απόκτηση ιδιόκτητου κτηρίου υλοποιείται.

 Έτσι, από το 2004 στεγάζεται στο κτήριο του ΕΒΕΛ στην οδό Φραγκλίνου Ρούσβελτ. Λόγω του ότι το Επιμελητήριο πριν από το 1972 δεν στεγαζόταν σε δικό του οίκημα, πολλές από τις εργασίες του Επιμελητηρίου γίνονταν στα Γραφεία των μελών του.

Το 1987 επί προεδρίας Χριστάκη Γεωργιάδη, ο τότε Επίτιμος Ταμίας του Επιμελητηρίου Γιαννάκης Χριστοδούλου υπέβαλε πρόταση στο Δ.Σ. να αρχίσουν να γίνονται σκέψεις για ένα νέο ιδιόκτητο οίκημα. Τα υφιστάμενα Γραφεία ήταν ανεπαρκή για να καλύψουν τις όλο και περισσότερο αυξανόμενες ανάγκες του ΕΒΕΛ. Η πρόταση απερρίφθη σχεδόν από όλα τα μέλη, κυρίως για οικονομικούς λόγους.

Το 1993 επί προεδρίας Μιχάλη Πολυδωρίδη η πρόταση τέθηκε και πάλι, το Δ.Σ. δεν την απέρριψε, αλλά αντι θέτως ζήτησε όπως διεξαχθεί μελέτη για το όλο θέμα. Παρ’ όλον ότι υπήρξαν κάποιες διαφωνίες εκ μέρους μερικών μελών για την υλοποίηση του έργου, το Δ.Σ. προχώρησε στο διορισμό της πρώτης Επιτροπής, η οποία απαρτιζόταν από τους Φειδία Νικολάου, Γιαννάκη Χριστοδούλου και Πάμπο Ζένιο, ο οποίος αργότερα αντικατεστάθη από τον Άκη Χαραλάμπους.

Το 1999 εξελέγη Πρόεδρος ο Τώνης Αντωνίου. Αμέσως ανακοίνωσε την επιθυμία του να προχωρήσει το ΕΒΕΛ στη λήψη οριστικής απόφασης για ανέγερση δικού του κτηρίου. Με απόφαση του Δ.Σ. άρχισε η αναζήτηση του κατάλληλου χώρου, όπως και η εξεύρεση οικονομικών πόρων. Πολύ σύντομα πάρθηκε η απόφαση για την πώληση του ιδιόκτητου ορόφου στο Μέγαρο Βερεγγάρια. Με το εισόδημα αυτό αγοράστηκαν αρχικά δύο οικόπεδα επί της Φραγκλίνου Ρούσβελτ. Λίγο αργότερα το ΕΒΕΛ συνήψε δάνειο και αγόρασε άλλα δύο οικόπεδα τα οποία εφάπτονταν στο πίσω μέρος. Έτσι άρχισε η διαδικασία για την έκδοση των αδειών, την ετοιμασία των σχεδίων, την επιλογή του εργολάβου με προσφορές κ.λ.π. Τόσον η Επιτροπή όσο και ο Πρόεδρος Αντωνίου για τρία συνεχή χρόνια μέχρι να αποπερατωθεί το κτήριο πραγματοποιούσαν ανελλιπώς κάθε βδομάδα πολύωρη συνάντηση με τον Αρχιτέκτονα και τους άλλους εμπλεκόμε νους στην ανέγερση του κτηρίου. Το έργο αποπερατώθηκε το 2004 και το 2005 φιλοξένησε, για πρώτη φορά, Γενική Συνέλευση του ΕΒΕΛ.

Το κτήριο ανεγέρθη στα δύο οικόπεδα επί της Φραγκλίνου Ρούσβελτ και τα άλλα δύο τα οποία εφάπτονται στο πίσω μέρος, παραμένουν ως χώρος στάθμευσης, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν. Το κεντρικό κτήριο το οποίο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τις ανάγκες του ΕΒΕΛ αποτελείται από ισόγειο και τρεις ορόφους με συνολικό εμβαδόν 1588τ.μ.. Τα δύο ισόγεια καταστήματα στο ανατολικό και στο δυτικό μέρος του κτηρίου τα οποία δεν συνδέονται με το κεντρικό κτήριο έχουν πωληθεί.

Ο δεύτερος και τρίτος όροφος τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέρος του κτηρίου ανήκουν στο ΕΒΕΛ και ενοικιάζονται σε τρίτους.

Πολλά ήταν τα Μέλη τα οποία εισέφεραν για την ανέγερση και εξοπλισμό του κτηρίου του ΕΒΕΛ. Ο Όμιλος Γαλαταριώτη, ο Όμιλος Λανίτη, η Columbia Ship Management, η Muskita Ltd, η Phil. Andreou Ltd και πολλές άλλες επιχειρήσεις καθώς και τα Μέλη του Δ.Σ.